Bunu Pasternak bütün ömrü boyu yazıb



Musteqil.az İnformasiya agentliyi, Publika.az-a istinadən xəbər verir ki,

Yazıçı, tərçüməçi həmçinin XX əsrin böyük şairlərindən olan
Boris Loenidoviç Pasternak 1890-cı il fevralın 10-da doğulub. Odur
ki, fevral böyük mütəfəkkir üçün ən əhəmiyyətli aylardan biri idi.
Təsadüfi deyil ki, Pasternak özünün ən sevimli “Fevral” şeirini
yazmağa bütün ömrünü həsr edib. Şeirin ilk misralarını 22 yaşında
yazsa da, digər bəndlərin yaranmasına bütün ömrünü həsr edir. 38
yaşında daha da müdrikləşən şair misralarını mükəmməlləşdirir.
İnsan ömrünün ən bədbin, hadisələrə yeni don geyindirdiyi dövrü
sayılan 55 yaşında isə tamam fərqli sonluq yazır.

1945-ci ildə şair yeni variantı “Seçilmiş əsərlər” kitabına
daxil edir. Qəribədir ki, 10 il sonra yenidən şeirin ilk nüsxəsini
ruhuna yaxın bilib, nəşr etdirir.

“Fevral” şeirinin hər iki variantını müqaisə etmək olduqca
maraqlıdır. Belə ki, ilk nüsxə çılğın, həyat dolu gəncin, ikinci
isə müdrik, yaşa dolmuş insanın düşüncələrinin məhsuludur.

Bu bir daha sübut edir ki, insan öz yaradıcılığının ilk
məhsulundan utanmamalıdır. Hətta bəyənməsəniz belə ilk əsərlərinizi
cırıb-atmağa tələsməyin. Bəlkə də Nobelə gedən yol elə bu
əsərlərdən keçir.

Leyla Sarabi

Февраль. Достать чернил и плакать!
Писать о феврале навзрыд,
Пока грохочущая слякоть
Весною черною горит.

Достать пролетку. За шесть гривен,
Чрез благовест, чрез клик колес,
Меня б везли туда, где ливень
Сличил чернила с горем слез.

Где, как обугленные груши,
На ветках, — тысячи грачей
Где грусть за грустию обрушит
Февраль в бессонницу очей.

Крики весны водой чернеют,
И город криками изрыт,
Доколе песнь не засинеет
Там над чернилами навзрыд.

1912

Февраль. Достать чернил и плакать!

Февраль. Достать чернил и плакать!
Писать о феврале навзрыд,
Пока грохочущая слякоть
Весною черною горит.

Достать пролетку. За шесть гривен,
Чрез благовест, чрез клик колес,
Перенестись туда, где ливень
Еще шумней чернил и слез.

Где, как обугленные груши,
С деревьев тысячи грачей
Сорвутся в лужи и обрушат
Сухую грусть на дно очей.

Под ней проталины чернеют,
И ветер криками изрыт,
И чем случайней, тем вернее
Слагаются стихи навзрыд.

1928-1945

Bir cavab yazın

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir

Call Now Button Whatsapp